De voorschrijver kan een kortere of langere termijn bepalen, maar de einddatum van uitvoerbaarheid mag nooit langer zijn dan 1 jaar na de voorschrijfdatum. Een arts kan de geldigheidsduur met andere woorden verlengen tot maximaal een jaar. En vooral, die “vervaldatum” komt op het voorschrift, zodat het ook voor de patiënt heel duidelijk is wanneer het voorschrift niet meer geldig is.

De nieuwe regeling geldt overigens zowel voor terugbetaalde als niet-terugbetaalde geneesmiddelen.

Nieuw model van voorschrift

De harmonisering van de geldigheidsduur gaat gepaard met de invoering van een nieuw model van voorschrift, dat vanaf 1 november 2019 gebruikt kan worden. De ‘oude’ modellen van voorschrift blijven nog bruikbaar tot 31 januari 2020. Voorschriften die na die datum worden aangemaakt volgens het oude model zullen niet meer geldig zijn en mogen dus ook niet meer uitgevoerd worden. Er is een korte overgangsperiode van 3 maanden voorzien, maar vanaf 1 februari 2020 mag er echt niet meer voorgeschreven worden op oude modellen.

Alle papieren of elektronische voorschriften die worden aangemaakt vóór 1 november 2019 blijven uitvoerbaar tot 3 maanden na de inwerkingtreding van de nieuwe reglementering, d.w.z. tot en met 31 januari 2020 (of, in voorkomend geval, tot 3 maanden na de datum gespecifieerd onder “uitvoerbaar vanaf”). Die voorschriften blijven even lang terugbetaalbaar als nu (nl. tot het einde van 3de maand die volgt op de voorschrijfdatum of, in voorkomend geval, het einde van de 3de maand na de datum gespecifieerd onder “uitvoerbaar vanaf”).

Die wijziging kadert in de veralgemening van elektronisch voorschrijven. Zo kan Recip-e de geldigheid van voorschriften in de toekomst “valideren”: de voorschriften die niet meer geldig zijn worden gedeleted en omgekeerd zijn de voorschriften die je kan afhalen van de server gegarandeerd geldig. In één beweging wordt de discrepantie tussen geldigheid voor aflevering en terugbetaling opgelost.

Bron: Mediplanet